Negentiende verslag vanuit Vilalba

Ik ben vanmiddag aangekomen in Vilalba en de afstand tot Santiago is nog maar 125 km. Vandaag en gisteren heerlijk gewandeld met mooi weer. Gisteren aangekomen in Gontan. Een klein gehucht met 70 inwoners. Ze houden er elke week een paardemarkt en een paard kost ongeveer 25 euro. Jammer dat ik de laatste markt net heb gemist anders kon ik te paard verder. De auberge was gisteren snel vol en er moesten zelfs pelgrims naar een hotelletje in de buurt. Vandaag was het dus een soort wedstrijd om maar zo snel mogelijk bij de volgende auberge aan te komen om een slaapplaats te hebben. Een beetje onzin want de auberge van vandaag heeft tweemaal zoveel bedden dus de helft staat nog leeg. Ik heb het rustig aan gedaan en kwam als laatste binnen. De laatste dagen ben ik opgetrokken met Adriaan en Liesbeth uit Gent in Belgie. Ik had ze al eerder ontmoet maar Adriaan moest het rustig aan doen vanwege een ontsteking in zijn knie. Tot nu toe erg gezellig. De etappe Pinera, Ribadeo was een ramp. De hele dag zware regen en dus alles drijfnat. Ook mijn schoenen en sokken dus echt lekker lopen was het niet. Aangekomen in Ribadeo was het nog wel even zoeken naar de albergue maar uiteindelijk toch gevonden. Daar waren ook Liesbeth en Adriaan die voorstelde om samen te kokenen een aantal dagen samen te gaan lopen. Overigens was de albergue ontzettend vochtig omdat iedereen doorweekt was gearriveerd. Geen verwarming en geen ventilatie. Uiteindelijk maar mijn natte broek en schoenen aangehouden om ze met mijn lichaamswarmte te drogen. Het gaat wel maar erg prettig is het niet. Die nacht heeft er niemand geslapen behalve een dikke man uit Australie. Hij snurkte de hele nacht door en niet zo zachtjes ook. De volgende ochtend heeft bijna iedereen subtiel aan hem gevraagd wat zijn volgende augerge zou zijn. Gelukkig had hij niet zoveel tijd en zou hij een bus nemen om een paar etappes over te slaan. Groot was dan ook de schrik bij de meesten toen hij de volgende dag doodleuk de auberge binnenstapte. Niet om te slapen maar om op zijn volgende bus te wachten bleek later. Gelukkig hebben we hem daarna niet meer gezien. Maar goed, lopen met Liesbeth en Adriaan is dus erg gezellig. Ook s,avonds ga ik nog wel eens met Adriaan een taske koffie drinken in een lokale bar. Leuk taaltje dat Belgisch. Zo maaien wij het gras in Nederland maar in Belgie rijden ze het gras af. Je moet er maar opkomen. Overigens zijn sommige officieren van de wacht op het KIM mij ook nog niet vergeten en bellen me s,ochtends op om zich keurig af te melden voor hun wachtdienst. Ooo, ik wist niet dat u al met FLO was zeggen ze dan. Nou ben ik ook pas bijna 6 maanden weg bij de Marine. Maar goed, ik geniet nog steeds van de wandeling en hoop dan ook volgende week mijn verslag te sturen vanuit Santiago de Compostela.