elfde verslag vanuit Sanguinet.

Op dit moment lig ik in mijn tentje dit verslag te tikken. Ik ben nu op camping Le Bourgeot in Sanguinet. Eergisteren heb ik overnacht in een oud caravannetje achter het Hotel de Ville in La Porge. Wel een beetje vies van binnen met hier en daar wat schimmel aan het plafond maar het bed lag goed (wel op mijn eigen matje hoor) terwijl de regen behoorlijk naar beneden kwam. De plaatselijke hangjongeren hielden me wakker tot een uur of elf. Om tien uur stopte ook de kerkklok. Er liepen ook nog wat kippen en twee hanen gezellig rond mijn caravannetje. Gezellig tot een uur of vijf in de ochtend. Jeetje wat een gekakel in de ochtend. Die hanen gingen maar door. Onvoorstelbaar wat een herrie. Toen om zeven uur de kerkklok weer sloeg hielden de hanen op maar toen was het toch tijd om op te staan. Die dag was een prima wandeldag en een leuke route langs het Bassin de Arachon. Je loopt door zo'n 6 stadjes en dorpjes en met ieder zo zijn eigen gezicht. Het ging ook lekker snel en voor dat ik het in de gaten had was ik 40 km verder en bijna bij mijn eindbestemming Biganos. Jammer alleen dat de zon had plaatsgemaakt voor fikse hagel en regenbuien en dat de temperatuur voelbaar aan het dalen was. Even bij een meneer die in zijn tuin bezig was de weg naar de camping vragen. Een hele aardige man en voordat ik het wist zat ik aan de koffie met speculaas terwijl zijn vrouw de weg naar de camping aan het zoeken was. Het bleek vlakbij en een half uurtje later was ik in de regen mijn tent aan het opzetten. De nattigheid viel uiteindelijk mee en na een warme douche en maaltijd was het tijd om te gaan slapen. En koud dat het was die nacht. Slecht geslapen en vanochtend was mijn tent van binnen en van buiten stijf bevroren. Ik dacht dat die tijd voorbij was maar helaas pindakaas. Gelukkig kwam de zon snel op en begon het op te warmen. Gelukkig schijnt nu de zon nog steeds en schijnt het vannacht niet zo
koud te worden. Vandaag zou een relatief korte en makkelijke dag worden. Zou. Helaas viel het wat tegen want ik ben de echte pelgrims route gaan lopen in plaats van de fietsroute. 15 km over een mul zandpad is zwaar. Morgen toch maar weer de fietsroute en wederom een korte route. ik zal het zien en beleven.